Hallo, ja, ja, doewie

Eerder gepubliceerd als column in Playboy #03/2016

Het is 1997. In de Verenigde Staten plegen 39 leden van de sekte Heaven's Gate collectief zelfmoord, in Japan belanden 658 kinderen in het ziekenhuis met epileptische klachten door de Pokémon-aflevering Denno Senshi Porygon en de Engelse rockband Oasis brengt zijn derde album uit - de titel is mij even ontschoten. (Deze drie zaken hebben niets met elkaar te maken.)

In Nederland gebeurde er ook iets belangrijks: ik begon aan mijn eerste baan. Ik deed iets bij een internetbedrijf. Of eigenlijk deed ik alles, want we waren maar met z'n vijven en er was werk voor twintig.

Op een middag kwamen onze twee bazen hijgend van opwinding terug op kantoor: ze hadden allebei hun eerste mobiele telefoon aangeschaft, ik geloof van het merk Motorola. Natuurlijk op rekening van de zaak, want zo'n ding kostte een half maandsalaris (mijn maandsalaris, niet dat van hun). Overdreven gedoe, vond ik. Zo'n mobieltje was misschien handig als je te laat dreigde te komen op een afspraak en sms leek me een leuk speeltje tijdens verloren momenten, maar verder? Ten overstaan van het hele kantoor deed ik twee voorspellingen:
1. Mobiele telefoons gaan voornamelijk gebruikt worden door nerds en
2. Vrouwen gaan sowieso nooit een mobiele telefoon kopen.

Het mag duidelijk zijn dat er aan mij geen groot trendwatcher verloren is gegaan. Of een groot vrouwenkenner - het is maar hoe je het bekijkt. Hoe heet die plaat van Oasis nou? Met op de hoes die auto in dat zwembad!

Springen we naar 2006. De Amerikaanse wetenschapster Louann Brizendine brengt het boek The female brain uit, waarin ze onder meer beweert dat vrouwen per dag gemiddeld drie keer zoveel woorden gebruiken als mannen: twintigduizend versus zevenduizend. Deze cijfers blijken echter al snel gebaseerd op, eh, nattevingerwerk en worden een jaar later weerlegd in het wetenschappelijke tijdschrift Science. Nieuw onderzoek toonde aan dat zowel mannen als vrouwen ongeveer zestienduizend woorden per dag uitspreken.

Van dat nieuwe onderzoek geloof ik niet veel. Het zou betekenen dat een man per dag net zoveel woorden uitspreekt als er in een kwart roman staan. Net als bij alle peilingen van Maurice de Hond hebben ze mij weer eens niets gevraagd, want dat had het gemiddelde flink naar beneden gehaald. Als alleenwonende thuiswerker die zijn zaken voornamelijk via e-mail afhandelt, heb ik er elke week wel een of twee dagen tussen zitten dat ik in totaal slechts vier (4) woorden gebruik. Het zijn de woorden 'hallo', 'ja', 'ja' en 'doewie', uitgesproken tegen de caissičre van de Albert Heijn.

Volgens mij ben ik niet de enige met zo'n laag woordverbruik. De meeste mannen die ik ken, zijn geen grote praters. Pas als je er een paar glazen speciaalbier in giet, beginnen ze hele zinnen te formuleren, compleet met onderwerp, persoonsvorm en gezegde. De meeste vróúwen die ik ken, praten echter de hele dag door, en als ze ergens zijn waar dat niet kan of mag, slaan ze aan het WhatsAppen. Ik denk dat vrouwen alleen al op WhatsApp zestienduizend woorden per dag halen.

Het nadeel van continu appen is echter dat je je niet meer kunt herinneren wat je gisteren gedaan hebt, wat je vandaag gedaan hebt (de ernstige gevallen) of hoe je heet (de zeer ernstige gevallen). Daarom waarschijnlijk staat het internet ineens vol met cursussen mindfulness - voor ondernemende vrouwen, voor hoogsensitieve vrouwen en voor vrouwen in de overgang. Mijn voorspelling voor 2016 luidt dan ook: Leven in het hier en nu, dat gaat nog groot worden. Ah, zo heette dat derde album van Oasis. Be here now.



[ Maar wat is het? ] [ E-mail ]