Het Eetdagboek van... Robert van Eijden

Eerder gepubliceerd als column in Playboy #02/2016

Dat sommige vrouwen een dagboek bijhouden wist ik al, maar vorige maand heb ik hier een variant op ontdekt: het eetdagboek. Ik kwam het tegen in een mode- en showbizzblad dat ik uit de stapel tijdschriften had getrokken naast de bank bij mijn vriendin.

Het concept: een BS (Bekende Showbizzvrouw) houdt een week lang per dag bij wat ze eet, waarna een voedingsdeskundige commentaar geeft op haar eetpatroon. Omdat ik verder toch niet wist wat ik met de avond aanmoest, begon ik te lezen.

Deze aflevering draaide om een tv-presentatrice. Daar gaan we: De dag begint met een green smoothie met spinazie, bevroren ananas, eiwitpoeder, chiazaadjes en kokoswater. Ik haak al bijna af. Als professioneel schrijver beschik ik over een flinke woordenschat, maar hier staan in n zin twee woorden die ik niet ken: 'chiazaadjes' en 'kokoswater'. Ik gok dat chiazaadjes zaadjes zijn van een plant die chia heet en kokoswater zal wel water zijn met een, eh, kokossmaak.

Waarom iemand bevroren ananas eet in plaats van gewone ananas, is mij een raadsel. Eet ze haar aardappels met bloemkool en een slavinkje ook het liefst bevroren?

We gaan door. Na het sporten weer m'n eiwitshake met bevroren mango. Alweer! Wat is up met bevroren fruit? Als fruit bevroren moest zijn, groeiden alle fruitbomen wel boven de poolcirkel. En eiwitshakes zijn toch bedoeld voor bodybuilders? Zo blijf je natuurlijk nooit 55 kilo, tv-presentatrice! Een beetje op je heupen letten graag - niet iedereen heeft een breedbeeldtelevisie.

Even later neem ik nog een zelfgebakken muffin. Laat me raden: met bevroren bosbessen? Tijdens mijn lunchafspraak eet ik een linzensalade met zalm en gegrilde groenten en twee speltcrackers. Vroeger namen tv-presentatrices gewoon drie wodka-martini's tijdens hun lunchafspraak, en daarna hun regisseur, in de bezemkast. En smoothies waren kaalgeschoren naturisten in plaats van glaasjes groene meuk uit een blender. Ach, wat mis ik de seventies.

Ook zo benieuwd naar het vervolg? Tussendoor eet ik rauwkost met hummus als dip. Het juiste woord op de juiste plaats, 'dip', want ik word niet vrolijker van dit menu. Maar het avondeten nadert - misschien stemt dat tot meer vreugde. In de avond buffelmozzarella met tomaat, pijnboompitten en basilicum en een glas rode wijn. Hierna een witregel en dan begint de volgende dag.

Is er soms iets weggevallen? Bijvoorbeeld een bord spaghetti met olijfolie, Spaanse peper, knoflook en een sappige biefstuk? Blijkbaar niet, want de voedingsdeskundige is tevreden over deze eetweek. 'Ze is erg scherp op haar voeding en weet dit goed te balanceren,' schrijft hij.

Vreemd, want dat vind ik ook van mijn eigen Eetdagboek. Ik pak een willekeurige dag uit het midden van vorige week. Daar gaan we: De dag begint rond n uur 's middags met twee bruine boterhammen met roereieren en tomaat. Erbij neem ik twee espresso's. Dan ga ik aan het werk. Tijdens het typen drink ik een halve liter water.

Om zeven uur 's avonds heb ik een dinerafspraak met een vriend in een eetcaf: ik drink drie glazen rode wijn en eet een bord sat met friet en sajoerboontjes. Koffie met calvados na (calvados wordt gemaakt van appels - denk aan de schijf van vijf!) en dan nog een biertje of zes.

Om n uur fiets ik richting huis, maar van al dat bier heb ik nieuwe honger gekregen, dus haal ik een drm dner bij mijn favoriete Turkse snackbar. Ik eet deze lekkernij al fietsend op en rij bijna een voetganger op het fietspad omver.
'Mafkees!' schreeuwt hij.
'Voedingsdeskundige!' schreeuw ik terug, maar mijn mond zit vol met drm dner, dus gelukkig kan hij me niet verstaan.



[ Maar wat is het? ] [ E-mail ]