[ I need twelve inches or more ]


Kent u ze nog? Die grote zwarte schijven met aan elke kant één nummer? Er was een tijd (de tijd van beenwarmers, lolo-ballen en Snor) dat er van bijna iedere 7"-single ook een 12" verscheen. 12"-es hadden diepere groeven, vettere bassen, mooiere hoezen en vooral: langere nummers. Sommige nummers werden voor de 12"-versies gewoon van een extra coupletje of zouteloze solo voorzien, maar er waren ook 12"-es die het origineel in kwaliteit ver overstegen. Aan die laatste categorie geeft [ Maar wat is het? ] in samenwerking met DJ O'love ultiem respect in deze rubriek.

DJ O'love is overigens te huur! Voor allerlei diensten, maar toch voornamelijk voor het draaien van funky (deep-)house, US Garage, deep disco, funk en jazzfunk. Stuur hem eens geheel vrijblijvend en zonder aankoopverplichting een e-mail en maak een deal!




[ I feel love ]

Als u een rapper bent zegt u het waarschijnlijk zo'n vijf keer per dag: KIR, ofwel Keeping it real! Hier bij maarwatishet.com houden we het ook graag echt. Geen weke shit, maar echte muziek. Vet man! Echt vet!

En echte muziek kan niet lang genoeg duren. Daarom ben ik nu ook echt blij, want uit de verzameling van Bin (de man met de snelst ladende en minst vaak ge-update homepage van Nederland) komt vandaag een 12" die maar liefst vijftien minuten en zesendertig seconden duurt: I feel love van Donna Summer.

Donna Summer heette in de eerste jaren van haar leven gewoon Donna Gaines. Eind jaren '60 verhuisde ze naar Duitsland en kreeg daar een rol in de musical Hair. (Eigenlijk heette die musical natuurlijk Haare, en moest arme Donna iedere avond in haar beste Duits nummers zingen als Wasserman, Ich Bin Ein Farbiger en Wo Geh' Ich Hin.)

Tijdens een wilde avond in een Bierstube in München ontmoette ze een zekere Helmut Sommer, met wie ze ook maar meteen ging trouwen - waarna ze de achternaam van haar nieuwbakken echtgenoot aannam. Ook in Duitsland was het dat ze Giorgo Moroder tegenkwam, die zich toentertijd in leven hield met een slecht lopende act op bruiloften en partijen: zichzelf begeleidend op een oude Yamaha DX-9 (voor de DX-7 had hij niet genoeg geld) zong hij melancholische liederen over het Duitsland van voor de oorlog.

Samen echter bleken Giorgo en Donna tot grote artistieke hoogten te kunnen stijgen. In 1975 brachten ze een paar maanden in de studio door, om er vervolgens naar beider tevredenheid ('Die Aufnahmen hätten großen Spaß gemacht,' aldus Donna Summer dat jaar in BildZeitung) weer uit te komen met de zeventien minuten durende disco-klassieker Love to love you baby.

Daarna volgden nog kneiters van albums als A Love Trilogy, Four Seasons en (in 1977) I Remember Yesterday. Van dat laatste album is I feel love afkomstig, maar niet in de versie die u hier kunt beluisteren. Dat is namelijk de zogeheten mega-mix van Patrick Cowley uit 1982 (over het tragische leven van Patrick hebben we u al eens eerder verteld), waarin Patrick volledig losgaat met zijn synthesizers.

I feel love - Donna Summer



[ Maar wat is het? ] [ E-mail ]