[ I need twelve inches or more ]


Kent u ze nog? Die grote zwarte schijven met aan elke kant één nummer? Er was een tijd (de tijd van beenwarmers, lolo-ballen en Snor) dat er van bijna iedere 7"-single ook een 12" verscheen. 12"-es hadden diepere groeven, vettere bassen, mooiere hoezen en vooral: langere nummers. Sommige nummers werden voor de 12"-versies gewoon van een extra coupletje of zouteloze solo voorzien, maar er waren ook 12"-es die het origineel in kwaliteit ver overstegen. Aan die laatste categorie geeft [ Maar wat is het? ] in samenwerking met DJ O'love ultiem respect in deze rubriek.

DJ O'love is overigens te huur! Voor allerlei diensten, maar toch voornamelijk voor het draaien van funky (deep-)house, US Garage, deep disco, funk en jazzfunk. Stuur hem eens geheel vrijblijvend en zonder aankoopverplichting een e-mail en maak een deal!

Wilt u meer inch dan hier verkrijgbaar? Nieuwe afleveringen vindt u in het tijdschrift RELOAD, dat af en toe ergens verschijnt.




[ Macho City ]

In de tijd toen de laat-twintigste eeuwse kunstenaar Kurt Cobain nog leefde en op de toppen van zijn roem verkeerde, liep ik, verkerend in de diepste dalen van mijn roem, stripwinkel Zinnebeeld aan de Pelsterstraat in het Groningse stadje G. binnen.

Het was een drukkend warme augustusmiddag, dus de eigenaar - die elders op het internet treffend wordt omschreven als 'Jim Morrisson in zijn latere jaren' - was luchtig gekleed in een oranje hemd, dat voldoende ruimte vrij liet voor zijn okselhaar. Hoewel, eigenlijk had hij dat hemd ook aan als het buiten vroor. Eigenlijk had hij dat hemd altijd aan. Eigenlijk wisten zelfs stokoude Groningers niet beter dan dat deze zwijgzame striphippie nimmer iets anders droeg dan een verschoten, oranje hemd.

Naast het oranje hemd en een boterberg aan strips, bevond zich in Zinnebeeld tevens een gezellig dikke, ietwat narcoleptische kat en een kleine, maar goed gesorteerde verzameling tweedehands lp's. Het was voornamelijk voor de kat en de lp's dat ik deze winkel regelmatig bezocht - de kat om te aaien en de lp's om te draaien. Zo was ik er reeds in het bezit gekomen van kneiters als Innervisions van Stevie Wonder (ziet geen donder), War Babies van Hall & Oates (geproduceerd door Todd Rundgren!), The smoker you drink, the player you get van Joe Walsh (die, vijfentwintig jaar na dat album, tijdens de reünie van The Eagles, ineens veranderd bleek te zijn in een zingende accountant), It's like you never left van Dave Mason (wie?) en The royal scam van Steely Dan.

Deze middag bestond mijn buit uit Naturally van J.J. Cale en, hoera, daar zijn we dan: Book of dreams van The Steve Miller Band. Over J.J. Cale vertel ik u een andere keer, want de openbaring van Johannes kwam die middag uit het Book of dreams van Steve Miller. Het album klonk als een prettig hypnotiserend amalgaam (niet voor niets werd Steve Miller vaak de Rasta Rostelli van Milwaukee genoemd) van aardse bluesrock en hemelse keyboardpatronen, die zo wijd uitwaaierden, dat ze al te horen waren voordat de naald überhaupt het vinyl raakte. Miller, wiens vader bevriend was met Les Paul (de uitvinder van de elektrische gitaar), verdiende met dit soort albums de eretitel Space Cowboy. Helaas kennen de meeste mensen Steve Miller alleen van een tweedehandsclipje, waarin hij, vadsig als de kat uit Zinnebeeld, een rommelige versie van de spijkerbroekenhit The joker afraffelt.

Tijd voor wat eerherstel dus, in de vorm van de 12" van vandaag: Macho City. (Die verder trouwens geen reet met Book of Dreams heeft te maken, maar die lp is nu eenmaal de eerste associatie die ik krijg bij de naam Steve Miller.) Het nummer werd als 12" uitgebracht in 1981 en duurt maar liefst zestien minuten en twintig seconden. Het bevat dan ook als het ware vijf nummers in één, een vreemde fade-out in het midden en aan het eind nog een extragratis regenbui van ruim een minuut. En na regen komt zonneschijn: Macho City is namelijk bezig aan heuse revival; het nummer is vorig jaar twee keer op hippe verzamelcd's verschenen en wordt anno 2003 regelmatig gedraaid in clubs als Body and SOUL en The Loft in het New Yorkse stadje N.Y. (Niet dat ik daar ieder weekend kom, meestal hang ik gewoon aan de bar van café De Stad.)

Macho City - The Steve Miller Band



[ Maar wat is het? ] [ E-mail ]