[ I need twelve inches or more ]


Kent u ze nog? Die grote zwarte schijven met aan elke kant één nummer? Er was een tijd (de tijd van beenwarmers, lolo-ballen en Snor) dat er van bijna iedere 7"-single ook een 12" verscheen. 12"-es hadden diepere groeven, vettere bassen, mooiere hoezen en vooral: langere nummers. Sommige nummers werden voor de 12"-versies gewoon van een extra coupletje of zouteloze solo voorzien, maar er waren ook 12"-es die het origineel in kwaliteit ver overstegen. Aan die laatste categorie geeft [ Maar wat is het? ] in samenwerking met DJ O'love ultiem respect in deze rubriek.

DJ O'love is overigens te huur! Voor allerlei diensten, maar toch voornamelijk voor het draaien van funky (deep-)house, US Garage, deep disco, funk en jazzfunk. Stuur hem eens geheel vrijblijvend en zonder aankoopverplichting een e-mail en maak een deal!




[ French kiss ]

Het was 1989. Ik was net achttien en bezig aan mijn eerste van wat uiteindelijk acht studiejaren zouden worden in het Groningse stadje G. In die tijd frequenteerde ik regelmatig discotheek The Palace (Ik schaam me zo!) aldaar, en op de met neppilaren, neppalmen en neptieten omzoomde dansvloer van die tent (het leek daar eigenlijk verdacht veel op Club Privé, aan de Grote Markt, maar daarover een geheel andere keer meer!) was het dat ik kennismaakte met de 12" van vandaag: French Kiss van Lil' Louis.

Voor de jongere lezertjes: in die tijd was er nog geen Sex voor de Buch, geen Erotic Dreams en al helegaar geen Canal+ en bovendien kwam ik nog van het platteland ook, dus misschien dat u zich nu een beetje kunt voorstellen dat het uiterst geile gekreun op die plaat indertijd een behoorlijke indruk op mij maakte. Dat was nog 's wat anders dan Dirty Cash van The Adventures of Stevie V., Get Busy van Mr. Lee of Infinity van Guru Josh, om maar eens wat willekeurige andere stampers uit dat jaar te noemen!

En nu ik het nummer sinds lange tijd weer 's een paar keer beluisterd heb in het kader van de uitgebreide research voor deze rubriek kom ik erachter dat het eigenlijk nog niets aan kracht heeft ingeboet. Het is nog steeds een plaat met een geheel eigen sfeer, een hypnotiserende beat en het idee van Lil' Louis om de boel halverwege eens een octaafje naar beneden te gooien (of zou hij gewoon per ongeluk op de verkeerde knop gedrukt hebben?) is ook nog steeds geniaal in al zijn eenvoud.

Tot slot nog wat rocktrivia voor de liefhebbers: de vader van Lil' Louis was de drummer Robert 'Bobby' Sims, die nog sessiemuzikant was in de Chess-studio en in de band van B.B. King heeft gespeeld (wie niet).

French Kiss - Lil' Louis



[ Maar wat is het? ] [ E-mail ]