I have a dream... [ Nelson Mandelabrug bij nacht ]

De Nelson Mandelabrug speelt een belangrijke rol - en is zelfs een motief, geloof ik - in de fotoserie Wonen, leven, genieten en daarmee in mijn leven. Maar het moment waarop ik deze foto maakte, is uit mijn geheugen gewist. Dat komt: ik had die nacht op een cocktailavond bij 10gees wat overdreven veel gedronken. Cocktails met feestelijke namen als Screaming orgasm up against the wall en Pink pussy verdwenen in mijn keelgat met een tempo waarin sokken uit een sokkenla verdwijnen.

Ik eindigde in stijl met vier Tarantula Fizzlers, waarvan ik de laatste uit de plantenbak dronk, als ik het mij goed herinner. Daarna ben ik waarschijnlijk via een toeristische route waarschijnlijk naar huis gefietst, want de Nelson Mandelabrug, waar ik volgens de digitale cijfertjes van mijn camera om kwart over vier in de nacht deze foto maakte, ligt helegaar niet op de kortste weg van 10gees naar mij.

Laat in de volgende middag werd ik wakker. Naast mijn matras stond mijn kotsemmer, die reeds voor de helft was gevuld. Een halve emmer is geen emmer, dacht ik, en vulde hem moeiteloos bij tot driekwart, waarna ik in een korte, onrustige slaap viel. De laatste sessie, weer een uur later, bestond uit een cocktail van gal en maagzuur.

Van dat doorzichtige bovenste laagje kots uit de emmer heb ik de volgende cocktailavond met wat crushed ice een nieuwe cocktail gemaakt, waar ik behoorlijk veel succes mee had bij 'de vrouwtjes'. ('Leuk! Pisang Ambon, die groene koeleur?') De kotsemmer verhuist overigens niet mee, want ik heb nu een eigen wc.

Moraal van dit verhaal: jongens en meisjes, laat je niks wijsmaken - veel drinken is nog steeds cool.

Ober! Twee bier!