Wc-borstels vergelijken

Eerder gepubliceerd als column in Playboy #12/2015

Onlangs was ik bij een concert van Melissa Etheridge, samen met 1.999 lesbiennes. De sfeer onder het publiek was ruim voor aanvang al uitstekend, tegen het uitzinnige aan - wat Jezus betekent voor hetero's, betekent Melissa Etheridge voor lesbiennes.

Bij de garderobe kwam ik vriendin J. tegen, die door de opwinding zelfs al op de grens van hysterie verkeerde, en dan was het nog niet eens kwart over acht. In de taxonomische indeling van lesbiennes valt J. onder de soort 'lipsticklesbienne' - altijd kittig gekleed en perfect in de make-up, al was het die avond allemaal wat uitgeveegd.

Na afloop trof ik haar aan de bar van mijn stamcafé, want behalve van lippenstift houdt J. ook van bier. En van kwebbelen. Nadat ze me een kwartier had doorgezaagd over de waarde van Melissa Etheridge voor het universum in het algemeen en voor zichzelf in het bijzonder, vertelde ze dat lesbisch zijn ook niet alles is. 'Eerst anderhalf uur over je gevoelens praten voordat er gesekst kan worden, dat schiet toch niet op?' Ze begon harder te praten. 'Ik wil meteen aan de slag! Niks voorspel! Ik ben altijd ready for action!'

Drie mannen in een groepje naast ons draaiden hun hoofd naar haar toe. 'Eh, je trekt nogal de aandacht van die mannen daar,' zei ik. 'Misschien moet je iets zachter pra-'
'Dat komt dan goed uit,' zei ze. 'Want ik heb besloten dat ik hetero wil worden.'

Nu keek ook de barman onze kant uit. Ik maakte van de gelegenheid gebruik om twee Witte Trappist te bestellen. 'Hetero worden, dat gaat niet zomaar,' richtte ik me weer tot J. 'Wij hebben onze eigen regels. Wij doen heterodingen, dingen die jullie niet begrijpen. Elke avond televisiekijken. Zondagmiddag bij een ander heterostel op bezoek gaan. Wc-borstels vergelijken bij Ikea, gewoon uit verveling. Veel koolhydraten eten en weinig groenten.'

'Ik kan het toch leren?' zei J. 'Hoe moeilijk kan het zijn? Ik ben niet bang voor een pik.'

Voor het eerst die avond was het even stil tussen ons. 'Ik ben niet bang voor een pik,' zei ik toen ik mijn adem weer terughad, 'dat is een prima titel voor mijn tweede roman.' Ik leunde wat achterover en keek in de lamp boven de bar. Het is tijd om te stoppen met dat geschrijf over depressieve toestanden, dacht ik - erotische romans, dat is wat tegenwoordig verkoopt. Move over, Vijfig tinten grijs, hier is Ik ben niet bang voor een pik. Maak ik er meteen een trilogie van, dan zet je al gauw drie keer zoveel om. Deel twee: Ik ben niet bang voor een kut. Deel drie: Ik ben niet bang voor Zwarte Piet - een beetje maatschappijkritiek kan geen kwaad. Word ik eindelijk eens uitgenodigd door Pauw.

De barman zette twee Witte Trappist neer. 'Wat denk jij dat ik met mijn tweede roman moet doen?' vroeg ik aan J. 'Weer iets autobiografisch, of zal ik een compleet verhaal uit mijn duim, eh, zuigen?'
'Ik heb geoefend met een washandje ertussen,' antwoordde ze.
'Wat?'
'Ja, toen ik zestien was heb ik wat geëxperimenteerd met een jongen. We lagen naakt tegen elkaar aan met een washandje ertussen.'

Ik begon me net af te vragen of ik een kans zou maken, desnoods met een hele handdoek ertussen, toen J. zei: 'Ik ben gewoon klaar met die lesbische scene hier in de stad. Ze zijn allemaal narcistisch en aan de drank.' Ze keek me aan. 'Dus met jou zou ik ook weinig opschieten.' De barman zette Shot down in flames van AC/DC op. Daar ga ik de volgende keer dan maar naartoe.



[ Maar wat is het? ] [ E-mail ]