Werken voor de bank

Als amateursocioloog en professioneel tekstschrijver kom ik graag op de website van De Telegraaf. Niet omdat ik de nieuwsberichten daar zo interessant vind, maar vanwege de reacties onder die berichten. Op hun slechtst zijn die reacties goed geformuleerde en dito onderbouwde meningen, op hun best zijn ze een Ulysses-achtige stream of consciousness.

Zo las ik gisteren de meningen van lezers onder en over het artikel 'Vrouwen zien seks vooral als verplicht nummertje'. Nadat ik aan het eind was gekomen van de uren durende lachbui die de woordspeling in de titel bij mij had opgeroepen, werd ik getroffen door een heel andere emotie: ontroering. Dezelfde ontroering die je voelt wanneer je een mooi gedicht leest van Reve, Campert of Johnny van Doorn, of wanneer je een fraai muziekstuk hoort van Henk van Nazareth. Het overkwam mij bij de volgende reactie, hieronder integraal weergegeven:

Ja kan ook niet anders,vrouwen moeten werken voor de bank. Hun kinderen moeten op alle sporten zitten die er te bedenken vallen. Lul wijven zijn de hele dag bezig met onnozel kletswerk. Moeten hun kinderen s''morgens vroeg afleveren bij de opvang kazerne''s,tegen etenstijdt 0m 17.00 uur weer ophalen,snel vreten dan even goeie tijden slechte tijden kijken,en hup de dag is voorbij. Eh ja...te moe voor sex..koppijn van de stress,hoofdpijn van de hypotheken en gefinacieerde vakantie.de bubbel baden.de nw aanbouw.!!

Ik las de reactie nog een keer. En nog een keer. En - waarom ook niet - nog een keer! Het begon mij te dagen dat dit geen gewone reactie was van een gewone Telegraaf-lezer, maar een heus gedicht, weliswaar verborgen achter een paar taalfouten en ietwat onbeholpen interpunctie, maar een gedicht, dat was het. Ik voelde een sterke behoefte om zorgvuldig de schoonheid van deze reactie bloot te leggen, zoals een archeoloog met een kwastje het zand van een net opgegraven beeldje uit de prehistorie veegt. Wat zou er gebeuren als je de lay-out van de reactie zou aanpassen en de taalfouten zou verbeteren?

Welgemoed ging ik aan de slag en het resultaat was even schokkend ('opvangkazernes') als prachtig (let op 'Hun kinderen moeten' in regel vijf en de omkering 'Moeten hun kinderen' in regel elf) - hetgeen nogmaals bewees dat we hier met kunst te maken hadden. Tip: lees de laatste twee regels extra geëxalteerd voor en kijk daarna met verdwaasd gezicht naar uw publiek!



WERKEN VOOR DE BANK

Ja
kan ook niet anders
vrouwen moeten werken
voor de bank

Hun kinderen moeten
op alle sporten zitten
die er te bedenken vallen

Lulwijven
zijn de hele dag bezig
met onnozel kletswerk

Moeten hun kinderen
's morgens vroeg afleveren
bij de opvangkazernes

Tegen etenstijd
om 17.00 uur
weer ophalen
snel vreten
dan even
Goede tijden
slechte tijden
kijken
en hup
de dag is voorbij
eh, ja...

Te moe voor seks
koppijn van de stress
hoofdpijn van de hypotheken
en gefinancierde vakantie

De bubbelbaden!
De nieuwe aanbouw!



En Bam! Het zal de boekenbijlage van de Volkskrant dit weekend wel ontgaan, maar de nieuwe Bukowski is opgestaan en hij heet Wim v.d. Bos uit Apeldoorn! Hoewel, dat kan natuurlijk ook een pseudoniem zijn van een bekende Nederlandse dichter, want op internet kun je zomaar een andere naam aannemen, heb ik mij in het café laatst laten vertellen door iemand met een iPhone 6.

Goed, nu ga ik maar weer eens aan het werk, want anders kan ik mijn bonnetjes in het café niet meer betalen. Daar zou Wim v.d. Bos ook eens een gedicht over moeten schrijven... Het bier! De tosti's!



[ Maar wat is het? ] [ E-mail ]