|
Na een stief kwartiertje musiceren had Enno alweer zin in koffie. Aangezien hij de hele voorraad van Oxysept al had opgedronken, besloten R. en Oxysept even naar de buren te gaan om wat koffie te lenen, en tegelijk een paar pakken extra te scoren zodat Enno wat mee naar huis kon nemen. Ze waren nog geen twee minuten weg of Enno, die nogal dorst had gekregen van zijn veertien bakken koffie, begon lukraak wat flessen te openen die Oxysept her en der verspreid had staan. En het ging hier niet om Spa blauw. Om de pijn van het leven te verzachten had Oxysept altijd een goede voorraad jenever en whiskey in huis. Met zijn kleine grijze vingertjes schroefde Enno de doppen eraf en dronk de flessen achter elkaar leeg. En passant rookte hij ook nog een heel pakje Marlboro op dat hij in de la van het tv-kastje had gevonden. En dat terwijl Oxysept al een jaar niet meer rookte! De drank brandde stevig in Enno's keelgat, maar hij vond het toch wel lekker. Tien minuten later echter voelde hij zich eigenlijk toch wel een beetje raar, om niet te zeggen misselijk! 
Oxysept en R. kwamen inmiddels de trap alweer op, met een slordige zeventig pakken koffie in hun handen (Oxysepts buren waren gelukkig stevige koffiedrinkers en nog aardige mensen ook). Enno hoorde hen nog wel aankomen en probeerde om hulp te roepen. Maar er kwam geen geluid meer uit zijn keel, en alles begon voor zijn ogen te draaien. Is het einde nabij? |